Leven op het autismespectrum

Persoonlijke ontwikkeling & zelfzorg

Verder gekomen dan ooit gedacht 

Dit jaar (2022) was ik voor het eerst in mij leven op Roadburn Festival in Tilburg. Ik stond daar aan de bar op mijn bestelde drankjes te wachten toen ik vanuit mijn ooghoek iemand zag zwaaien. Ik keek opzij en zag iemand uit een ander tijdperk, van de periode van mijn klinische opname. We kletsten even kort bij, maar praten was een beetje lastig met oordoppen in, in de 013 met heavy metal op het podium. Het kwam erop neer dat hij niet verwacht had mij hier tegen te komen. Ik zag mezelf hier ook niet staan toen ik in 2008 opgenomen was. Toen was ik niet zo sociaal en outgoing, maar ik ben veranderd.

Minder psychische problemen

Deze onverwachte ontmoeting was een mooi moment om stil te staan bij hoe dingen anders kunnen gaan dan verwacht en hoe ik mezelf en anderen toch nog kan verbazen. Naar Roadburn gaan is niet het enige wat ik gedaan heb, wat ik vroeger niet had zien gebeuren. Ik heb twee kleine tattoos. En dingen die ik vroeger niet durfde, durf ik nu wel zoals contact maken met buren en naar de sportschool gaan. Ik ben ook wat speelster en vrijer en niet meer zo bloedserieus als toen ik als puber de wereld wilde verbeteren.

Angst is nog steeds veel aanwezig, maar ik kan er mee omgaan en het bevriest mijn leven niet meer. Ik ben daarnaast nog steeds dwangmatig, maar het is niet meer allesbepalend in mijn leven en ik wel wat dwangen doorbroken, zoals ´s nachts eten. En smetvrees waardoor ik nu een eigen hondje heb waar ik zielsveel van houd. Daarnaast zijn depressie en suïcidaliteit al jaren verleden tijd. Toen ik daar jaren middenin zat, kon ik me echt niet meer voorstellen dat het over zou gaan. En zo gesloten en zwijgzaam als ik vroeger was, zo open ben ik nu als ik lezingen geef over mijn passie: neurodiversiteit, mentale gezondheid en persoonlijke ontwikkeling.

Accepteren wat niet verandert

Er hebben dus grote en kleine veranderingen plaatsgevonden in mijn leven en wat mijn mentale gezondheid betreft. Ik ben verder gekomen.. Natuurlijk zijn er genoeg dingen niet veranderd, zoals mijn angst voor autorijden en mijn gevoeligheid voor prikkels. Maar dat is wel meer leefbaar als er ook meer positieve dingen zijn. Mijn draagkracht is groter.

Dat ik dus wel degelijk kan veranderen motiveert en geeft hoop. Misschien lukt het me ooit toch om skin-picking te doorbreken bijvoorbeeld. Omdat het leven zo onvoorspelbaar is, helpt het me ook om daar bewust bij stil te staan. Vroeger wilde ik met dwang alles hetzelfde en voorspelbaar houden, maar dat zorgt juist voor extra spanning omdat het niet werkt. Nu houd ik rekening met dat alles in het leven verandert en dat ik daar steeds weer aan moet wennen. Maar dat ik ook veerkrachtig ben en meer kan dan ik denk. Mijn blik op mezelf en de wereld is meer open. Dus het is niet meer ‘ik wil wel kinderen’ of ‘ik wil geen kinderen’ maar ‘misschien krijg ik kinderen en misschien niet, ik weet het nog niet.’

Iulia Bochis

Verder gekomen met een open blik

Om die onvoorspelbaarheid aan te kunnen, moet ik blijven werken aan een goede basis en die behouden. Dat is voor mij fysiek gezond blijven, een Wajong-uitkering, persoonlijke begeleiding, mindfulness toepassen, mijn eigen grenzen stellen en die ook naleven, dingen doen vanuit eigen motivatie, rekening houden met de kenmerken van autisme en dingen op eigen manier en tempo doen. Met genoeg pauze, leuke dingen en rust tussendoor, is er ruimte voor groei en nieuwe ervaringen. Juist door te accepteren wat ik niet wil of kan, vecht ik minder. Ik hoef niet meer alles te kunnen en dan is er energie voor avonturen.

Nu loop ik bijvoorbeeld stage terwijl ik dat jaren geleden echt niet zag gebeuren. En het gaat nog goed ook omdat ik een passende stage heb gezocht. Het helpt bij nieuwe dingen ook dat ik van mezelf mag stoppen als het toch niet goed voor me is. Dat haalt de druk weg. Zo moest ik Roadburn niet leuk vinden maar ging ik voor de ervaring. Omdat het in mijn eigen stad was, kon ik zo weer naar huis. Maar het was wel leuk, zowel de mensen als de muziek. Surprise!

Wat heb jij gedaan wat je eerder niet van jezelf verwacht had?

  1. Steven Marien

    Ik moet om de 4 maanden bloed laten prikken. En om de 2 maanden stelara spuit tegen crohn krijgen. En dit lukt zonder er constant aan te denken tussendoor. Vroeger was ik enorm angstig voor injecties. En had nooit gedacht dat dat nu veel makkelijker ging lukken voor me.

    Leuk om te lezen dat de stage goed gaat.

    1

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: