Leven op het autismespectrum

Werken

Zijn die problemen nou nog niet voorbij?

werk en wajong

Onderstaande collage ziet er niet vrolijk uit, maar dat hoef ik vast niemand te vertellen. Ik ben afbeeldingen aan het zoeken voor bij mijn powerpoint presentatie die ik volgende week geef voor een groepje professionals dat zich richt op werkgevers, organisaties en aan de andere kant op werkenden en werkzoekenden. Dan kom je ook mensen tegen met autisme, dus is het goed om daar meer over te weten.

Processed with Moldiv

Bovenstaande collage maakte ik 3,5 jaar geleden toen mijn Wajong stopte. Dat had ik totaal niet zien aankomen en dan is angst en paniek het gevolg. Zeker bij de functies die ik volgens de computer kon doen en dus alles behalve maatwerk bieden. Het hele systeem is belachelijk en alleen gericht op geld.

Onzichtbaar leed

Ik studeerde (deeltijd), dus kon volgend het UWV ook wel werken (voltijds). Studeren en werken zijn ook echt hetzelfde.. not. Ik kreeg een soort van erkenning voor mijn psychische klachten, maar kon ondanks dat pakketje toch volledig in mijn eigen inkomen voorzien.

Heel veel is niet aan te tonen, zoals een energiebeperking. Keer op keer kom je ook tegen dat mensen verwachten dat bepaalde klachten wel een keertje over moeten zijn. Nu is het klaar! Word volwassen. Genoeg gezeurd.

Achteraf gezien was ik niet goed voorbereid op de gesprekken. Ik was naïef en ging ervan uit dat ik mensen (met een hart) zou aantreffen bij de keuring, mensen die realistisch waren. Ze voerden echter puur een protocol uit. Het maakte niet uit wat ik zei, want dat was te subjectief. Enkel woorden op papier van psychiaters en psychologen deden ertoe.

Hoewel, inmiddels heb ik ze toch voldoende informatie gestuurd van verschillende professionals, waaronder een nieuwe diagnose (ASS), maar het maakt niet veel uit. Zogenaamd accepteren ze de nieuwe informatie, maar hun conclusie blijft keer op keer hetzelfde.

Onzekerheid kost energie

Ik denk dat nu het moment is bereikt dat de belangrijkste informatie bekend is bij de rechter (die de info steeds doorstuurt naar het UWV). Nu is het afwachten wanneer ik voor de rechter mag verschijnen. Totale onzekerheid over een datum en over de uitslag nekt me soms.

Ik blijf me vasthouden aan dat wat niet kan, niet kan. Ik weet steeds beter waar mijn talenten liggen en wat mijn valkuilen zijn. Het UWV kan hoog en laag springen, maar ik probeer me niet meer op te laten jagen en me niet schuldig te voelen omdat ik afhankelijk ben van een uitkering.

Nu maar hopen dat de rechtszaak goed afloopt en dat ik door mag gaan met de weg die ik bewandel: studie afmaken, werkervaring opdoen in vrijwilligerswerk/stage/ werkervaringsplaats, trajectbegeleiding bij een arbeidscoach van GGZ en werken aan mijn herstel.

Gezondheid is prioriteit

Hoe meer ik kan doen wat bij mij en mijn diagnose past, hoe beter het met me gaat en hoe meer ik terug kan doen voor de maatschappij. Dat geldt toch voor iedereen? Bezuinigen is niet de oplossing wat Wajongers betreft.

Ik ken aardig wat wajongers, die nu in grote onzekerheid zitten. Overigens ben ik niet gekeurd volgens de nieuwe wijze (wel/geen arbeidsvermogen), maar eerder (omdat ik hulpmiddelen vroeg bij mijn studie en dat was blijkbaar een trigger). Er zitten luilakken tussen de Wajongers en ook mensen die wat stimulatie nodig hebben, maar de meesten doen hun uiterste best om iets van hun leven te maken.

Pff, ik kan zo slecht tegen mensen die van alles invullen en denken je te kennen na een gesprek van een uurtje. Er zijn zoveel misverstanden om recht te zetten. Autisme en rechtvaardigheid hé. @ UWV, misschien voor jullie een goed plan om ervaringsdeskundigen in te schakelen? Mij niet gezien overigens, want er is nog een conflict op te lossen.

Wat is jouw ervaring met het UWV?

  1. Silvia

    Heel veel sterkte gewenst in jouw tocht naar gerechtigheid. Weet uit eigen ervaring, hoe harteloos de instanties zijn. Ik heb respect voor jou hoor!! You go girl

  2. Oluja

    Zo herkenbaar! Mijn studie verliep ook goed, maar fulltime werken hield ik maar 1.5 jaar vol. Kom maar goed voor jezelf op Mandy, het UWV doet dat zeker niet.

    • Reactie door auteur

      Studeren en werken zijn zo anders. Ik ben nu met een arbeidscoach aan het kijken wat ik wel kan en wil. Dus wat haalbaar is. Nu bezig met passende stage zoeken. Ik ben iemand die graag actief is, maar UWV is gewoon niet van dingen op maat maken #fail

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: