Leven op het autismespectrum

Sociale situaties

Hoe een relatie hebben voor me is

Wanneer had jij je eerst vriendje/vriendinnetje? Ik noem mezelf een laatbloeier. Op de basisschool was ik veel te verlegen voor jongens en op de middelbare school vond ik wel eens iemand leuk, maar wilde ik absoluut geen vriendje. Wat moest je immers zeggen en doen als je met een jongen ging afspreken? Ik ben wel een keer een half jaar en een keer twee jaar lang erg verliefd geweest. Die laatste was aardig obsessief, maar het was niet wederzijds (hij had trouwens Asperger, wist ik later). Ik had ook niet echt sociale en communicatieve vaardigheden (inmiddels wel) om met jongens om te gaan.

Geleerd van relaties

Na de middelbare school was ik veel in therapie en bijna altijd depressief. Ik stond niet open voor een relatie tot ik op mezelf ging wonen. Via een website voor mensen met een psychische of fysieke beperking (bestaat niet meer) vond ik iemand met autisme waarmee ik een half jaar samen ben geweest. Dat was een nieuwe ervaring. Uiteindelijk kwam ik erachter dat ik niet verliefd was. Ik stond toen nog niet zo goed in contact met mijn gevoelens, dus kwam er laat achter. Daarna kreeg ik een relatie met iemand die ik van therapie kende. Dat duurde ongeveer twee jaar. Later kreeg ik weer een tweejarige relatie. Tijdens die relatie kreeg ik mijn ASS-diagnose.

Door deze drie relaties heb ik veel geleerd over mezelf. Zo zijn er een aantal dingen lastig voor mij in een relatie (wat niet wil zeggen dat het niet kán):

  • Niet dagelijkse dingen zoals op vakantie gaan of mee naar vrienden of familie van mijn partner gaan, geven me spanning.
  • Spontaan dingen doen, lukt vaak niet, want ik moet me voorbereiden. Ik kan niet zo snel schakelen.
  • Samen eten of koken vind ik lastig omdat ik controle wil en bijvoorbeeld al op tijd wil weten wat ik ga eten. Als ik zelf kook pieker ik te veel over wat ik moet maken en daarna of het wel lekker is. Maar ik hou wel van eten en wil dat eigenlijk delen.
  • Als een afspraak niet doorgaat of anders is dan gepland, heb ik stress, Daar heb ik vooral zelf last van. Ik probeer daar mijn partner niet mee lastig te vallen, maar wil me wel uitspreken en zo zichtbaar maken wat er in mij omgaat.
  • Ik heb in de communicatie verwerkingstijd nodig en reageer daarom niet altijd meteen. Dan moet ik soms eerst even alleen zijn, zeker als het een gevoelig onderwerp is. Als er ruzie of spanning is, klap ik dicht. Dan zeg ik niks meer en wil ik niet aangeraakt worden.
  • Ik heb duidelijkheid nodig en kan veel (detail)vragen stellen, wat wel eens vermoeiend kan zijn voor een partner.
  • Ik voel mijn grenzen niet zo goed of laat aan. Dan kan ik wel eens dingen doen die ik achteraf niet wilde en raak ik overprikkeld. (Ik bespreek mijn grenzen daarom vaak met mijn begeleidster.)
  • Wanneer een relatie over ging, viel ik in een gat. Eenzaamheid is een trigger voor depressie, dus ik moet dan alert zijn.

Trouw als een hond

Aan de andere kant ben ik zo trouw als een hond, ben ik lief en zorgzaam. Als ik me op mijn gemak voel, ben ik best gezellig. 😉 Ik ben oprecht geïnteresseerd in de ander en laat iemand niet snel in de steek. Ik ben openminded en een partner kan alles tegen mij zeggen zonder dat ik het gek vind. Ik ben sportief, verzorgd, leef bewust en idealistisch. Mensen met autisme hebben gelukkig ook kwaliteiten.

Dan een lastig onderwerp.. Tijdens mijn eerste relatie kwam voor het eerst intimiteit in mijn leven. Nieuwe dingen geven vaak spanning bij mensen met autisme. Niet dat ik niet wilde, maar ik vond het lastig. Ik moest contact leren maken met mijn gevoel en uit mijn hoofd komen. Intimiteit moest ik echt leren. Inmiddels vind ik intimiteit een onmisbaar deel van een relatie.

relatie
Kusje?

Vrijgezel zijn

Ondertussen ben ik een jaar vrijgezel en zou ik het leuk vinden om mijn leven weer te kunnen delen met iemand. Ik wil samen dingen doen, me verbonden voelen, vertellen over mijn dag en dergelijke. Dat is toch fijner met een partner die je regelmatig ziet, dan met vrienden en familie die je af en toe ziet.

Het maakt mij niet uit of iemand ook autisme heeft of niet, een andere diagnose of niet. Ik vind het wel belangrijk dat iemand zelfinzicht heeft, actief in het leven staat, niet oordeelt over wat hij niet kent, voor zichzelf zorgt en goed in zijn vel zit. Bonuspunten voor: dichtbij wonen, sportief zijn en goed zijn voor dieren. 

Momenteel date ik via Tinder. Ik vind het spannend om te daten, want ik heb geen reguliere baan. Als je mijn achternaam weet kun je me google-en en mijn blog vinden. Ik ben bang voor stigma. Aan de andere kant is het een mooie test hoe iemand reageert op mijn openheid en op de diagnose ASS. Iemand met (voor)oordelen wil ik niet als partner.

Meer weten over relaties?

Zie de blog met tips over relaties op Autspoken.nl  en de aflevering over relaties van het programma Het is hier autistisch. Als boekentip wil ik je ‘Het Rosie project’ en ‘Het Rosie effect’ meegeven (hilarisch).

Wat is jouw ervaring met de invloed van autisme op liefdesrelaties?

  1. Yvonne

    Heel herkenbaar. Mooi verwoord.

  2. Rosa

    Mooi geschreven, Mandy.
    Volgens mijn ervaringen is ToM het meest frustrerende aspect van AS op relaties ( vooral voor de NT partner). Ik weet echt nooit wat mijn partner van mij wil, tenzij hij het direct zegt.( ik weet sinds een paar maanden dat ik ASS heb). Mijn andere frustratie is het feit dat ik mij steeds aanpas aan de wensen van anderenzonder dat ik het zelf besef (ja, dat zal wel een overlevingsstrategie zijn)

  3. Wat een gaaf stuk, Mandy! Ik heb nooit eerder bij stilgestaan bij hoe het is om een relatie te hebben als je ASS hebt. Ik hoop dat je je geluk zult vinden : )

  4. Maartje

    Voordat ik mijn diagnose ASS kreeg, voelde ik me soms ‘verplicht’ iemand die mij leuk vond, ook leuk te vinden. In zowel relaties als vriendschappen overigens. Het obsessieve aspect herken ik ook. Ik kon slecht met gevoelens omgaan en wilde ze helemaal niet hebben of schaamde er erg voor. Ik ben nu 38 en heb na diverse kortere relaties (tot 2,5 jaar) nu ruim 6 jaar een relatie. We wonen overigens niet samen. Dat hebben we twee weken geprobeerd, aan het begin van de relatie en toen ben ik terug naar mijn eigen huis gegaan, wat ik gelukkig nog even had aangehouden. Hij heeft een ook nog een dochter uit een eerdere relatie, die er regelmatig is en dat is alles bij elkaar gewoon te druk. Ondanks dat het wat meer organisatorische vaardigheden vergt, is deze situatie de beste optie en eigenlijk wel ideaal.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: